Το 1954, ο Kώστας Ζολώτας, είκοσι χρονών, ανεβαίνει για πρώτη φορά στο Μύτικα και από τότε η ζωή του συνδέεται στενά με τον Όλυμπο. Το 1957, μαζί με τον μεγάλο της ελληνικής αναρρίχησης Γιώργο Μιχαηλίδη, σκαρφαλώνουν την ΒΔ ορθοπλαγιά του Μύτικα ενώ το 1958 αναλαμβάνει το καταφύγιο (σήμερα το καταφύγιο αυτό ονομάζεται “Σπήλιος Αγαπητός” αλλά συχνά οι παλιοί ορειβάτες, αναφέρονται σε αυτό ως “το καταφύγιο του Ζολώτα”) το οποίο και φροντίζει μέχρι το 2001, οπότε τη θέση του παίρνει η κόρη του Μαρία. Στο διάστημα αυτό το καταφύγιο μεγαλώνει και βελτιώνεται συνεχώς, με τον Ζολώτα να εποπτεύει τα πάντα. Σήμερα το καταφύγιο δουλεύει με άψογο τρόπο, εξυπηρετώντας όλο και περισσότερους ορειβάτες που τα τελευταία χρόνια κυριολεκτικά κατακλύζουν το βουνό.

Το 1993, ο Κώστας Ζολώτας βραβεύεται από την ακαδημία Αθηνών για τα 40 χρόνια δράσης του στον Όλυμπο και τις εκατό διασώσεις (!) στην οποία είχε συμμετάσχει. Απεβίωσε το 2021, πλήρης ημερών.

Στη φωτογραφία, ο Κώστας Ζολώτας στο Μύτικα μαζί με τον Χρήστο Κάκαλο (1882-1976), τον πρώτο Έλληνα οδηγό του Ολύμπου αλλά και τον πρώτο που πάτησε την κορυφή του Ολύμπου Μύτικα, το 1913, μαζί με τους Ελβετους Μπουασονά και Μποντ-Μποβί.